หายไปนานกับการเขียน Block นี้เกือบจะลืมไปเลยว่ามีอยู่ด้วย อิอิ ช่วงนี้มันมีอะไรหลายๆๆอย่างเกิดขึ้นในชีวิตหลังจากที่ผ่านช่วงโสดสนิทศิษย์ส่ายหน้า ก็มีคนเข้ามาทำให้ชีวิตปั่นป่วน หรือดีขึ้นก็ม่ายรู้ แต่ที่รู้ๆๆคือทำให้เราเลิกเหงาไปได้ อิอิ คนนี้แม้หน้าตาจะไม่น่ารักมากมาย แต่จิตใจและความสดใสนั้น ให้เต็ม 10ถึงตอนนี้จะเป็นแค่เพื่อนกัน แต่เค้าก็เหมือนมาเติมสิ่งดีๆๆให้กับชีวิตของเราช่วงนี้จะสอบแล้วเลยไม่มีเวลาว่างมากเท่าไหร่แต่ขอบอก ถ้าสอบเสร็จแล้ว ว่างเยอะชัวร์ไว้มาเขียนใหม่ดีก่า....ฝากไว้ก่อนโอฬาร

ปิดเทอมที่ผ่านมา รู้สึกเหมือนไม่ได้ปิดเทอมเลยซักกะตี๊ดเดียวเลย เพราะต้องบากบั่นทำโปรเจค หยุดก็ไม่ได้หยุดกับเค้าเลย เซ็งโคตร อยากพักผ่อนซักอาทิตย์ก็ยังดีแต่ก็ทำไม่ได้ เฮ้อ... แต่ก็ผ่านพ้นช่วงเวลานั้นมาได้แล้ว ตอนนี้เปิดเทอมแล้ว เกรดต่างๆๆที่สอบไปเทอมที่แล้วเริ่มออกแล้ว ตัวอื่นๆๆก็พอใช้ได้แต่ที่มันปวดหัวจี๊ดอยู่ตัวหนึ่งก็คือ วิชา Heat Transfer ที่ไป Re เกรดอยากได้เกรดเพิ่มเทอมก่อนเรียนได้เกรด D แต่เราก็ทำตัวแย่เองแหละ สอบก็พอทำได้นะแต่ไม่ค่อยได้ไปเรียนพอเกรดเทอมนี้ออกมา ได้ D อีกแล้ว แง้ๆๆๆๆ จะเสียเวลาไป Re เกรดทำไมเนี่ย เซ้งเป็ด

พอถึงวันนี้แล้วก็รู้สึกปลงๆๆกับชีวิตการเรียนแล้วแหละ ไม่รู้จะเครียดไปทำไม ปล่อยวางดีกว่า อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ทำให้ดีที่สุดก็พอ แต่พอเปิดเทอมมา อาจารย์แต่ละท่านก็รีบๆเหลือเกิน สั่งงานมาเป็นกระบุง เฮ้อ....เมื่อไหร่จะจบซะทีฟะ เบื่อ เหนื่อย เต็มทีแล้ว อยากเรียนด้านอื่นมั่งจัง อยากรู้อะไรใหม่ๆบ้างอะ ที่เรียนมันรู้สึกเหนื่อยๆๆยังไงไม่รู้

วันก่อนเจออะไรดีๆๆอยากให้ลองอ่านดู

อ่านแล้วมันโดนยังไงไม่รู้สิ ถ้าใครได้เข้ามาอ่านแล้วทำให้คุณรักคนที่คุณรักมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น แล้วอยู่ด้วยกันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ การที่ได้รักใครซักคนนั้นมันรู้สึกดีนะ แต่ถ้าคนที่เรารักเค้ารักเราตอบ นี่สิมันจึงเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆๆๆๆ

อิอิ.. ไม่ได้อัพมาชาติเศษๆๆๆ เมื่อวานนี้เกิดเรื่องขึ้นเลยต้องมาอัพเก็บไว้ซักหน่อย คือเมื่อวานนี้เป็นวันศุกร์ เค้าให้หยุดอ่านหนังสือสอบ เฮ้อ......เค้าให้อ่าน เราก็นอน ทำไปได้ อ่านนิดหน่อย นอนมากกว่า พอตกเย็น ออกไปกินข้าวตามปกติ พอกินข้าวเสร็จประมาณ 3 ทุ่ม ไอ้แห้ง(แม่งตัวดีเลย ) ชวนไปเล่นเกมส์ มันบอกเล่นแปปเดียวซัก 5 ทุ่มกลับ เราก็หลวมตัวไปกับมัน ( จริงๆๆก็ Want อยู่เหมือนกัลลล ) ไปกัน 3 คนมีไอ้ทัชด้วยขาไปได้ไปทางที่เค้าทำไว้เอารถไปวิ่งสบาย..... นั่งเล่นกันหนุกหนานดูนาฬิกาเฮ้ย.....5 ทุ่มครึ่งแล้ว กลับเฟ้ย เราพากันกลับ แต่ขากลับนี่สิ ปัญหาใหญ่ เพราะกลับทางเดิมไม่ได้ ต้องไปทางที่มันยังสร้างไม่เสร็จ แม่งเอาดินมาถมแต่ไม่ยอมทำต่อ มันเลยยุบเป็นเลนอะ แล้วรถมันก็ขุดทุกวัน พอขับมาถึงที่ เอาแล้วทำไงดีฟะมันมีทางที่เค้าวิ่งๆๆกันไว้แล้ว เป็นทุนเดิมคือลึกอะ เพื่อนๆๆลงไปดูแล้วก็บอกว่า เฮ้ย....ทางขวาน่าจะไปได้มากกว่า เราก็เอาวะ.....เปิดทางใหม่เลย พอไปได้ครึ่งทางติดคับ ข้างหน้าก็ไม่ได้ ข้างหลังก็ไม่ไป

ซวยแล้ว......ติดแหงก ลงมาดูล้อหน้าจมไปครึ่งล้อขอรับ ทำไงดีฟะ เพื่อนบอกเอาแม่แรงมามายกแล้วหาอะไรมายัดไม่ให้มันลื่น เลยเอาแม่แรงมายกรถ โห...ประสบการณ์ตรงเลยไม่เคยทำ วันนี้ได้ทำเลยคับ ยกไปยกมาล่อไปประมาณ ตี 1 ก็มีรถผ่านมา เฮ้ย..เพื่อนกรูนี่หว่า มันขับรถกระับะมา ดีใจนึกว่ารอดแล้วตู มันก็ลงมา ถามมันว่ามีที่ลากรถเปล่าวะ มันตอบทันควัน เอาออกไปอาทิตย์ที่แล้วเองวะ เซ็ง...... มันเลยบอกว่าเดี๋ยวไปหาที่ Shop ให้ เออ ดีๆๆๆ ก่อนมันจะไปเลยให้มันลองขับรถเราดูเพราะตอนนี้เอาแม่แรงยกรถขึ้นแล้วเอาหินยัดไว้ ลองดูวะ เผื่อได้ มันขับเราเข็นหลุดคับ ไปข้างหน้าพักเดียวติดอีกหลุม โอ้...ก๊อด พระเจ้าใจร้าย เพื่อนมันเลยบอกว่าเดี๋ยวไปหาที่ลากมาให้ เราก็เลยรอ

ระหว่างรอขอบรรยายสภาพร่างกายนิดนึง แบบว่าเละสุดๆๆอะ โคลนเปื้อนเต็มตัว รองเท้านี่โดนโคลนดูดหายไปไหนไม่รู้ เดินเท้าเปล่า ยุงก็เยอะ ระหว่างรอเลยไปยื่นจุ่มเท้าในโคลนมันก็เย็นดีนะ ยุงก็ไม่กัด รู้แล้วทำไมควายมันถึงชอบอยู่อะระหว่างรอก็มองท้องฟ้าแล้วภาวนาว่าพระเจ้าโปรดช่วยลูกช้างด้วย ต่อไปลูกช้างจะเป็นเด็กดี ไม่ดื้อไม่ซน................ซักพักเพื่อนกลับมาพร้อมอุปกรณ์เยอะแยะ แต่ใช้ไม่ได้ซักอย่าง มันเอา สายไฟมา สายยางมา โซ่มาแต่ก็สั้น สรุปแต่ละอันใช้ลากไม่ได้ทั้้งนั้น เอาไงดีฟะ เลยตัดสินใจ ลองถอยดูเพราะตอนนี้กำลังพลเยอะพอสมควร เราขึ้นขับเลยคับเพื่อนดันหน้าเราเหยียบมิด สุดแรงเกิด หลุดออกมาได้ โล่งสุดๆๆๆอะเลยลองขับผ่านทางที่เค้ามากัน ปรากฏมาได้ง่ายดาย....เฮ้อ โง่เองนะเราเนี่ยกว่าจะหลุดมาได้ประมาณ ตี 2 ไป Shopล้างตัวล้างหน้า แล้วกลับห้อง ถึงห้องตี 2 ครึ่งกว่าจะได้นอนล่อไป ตี 3 เหนื่อยแสดดดดด วันนี้เลยกว่าจะตื่นล่อไปบ่ายเลย อ่านหนังสือ สู้เฟ้ย..พรุ่งนี้สอบแล้วววววว

รู้ สึ ก อ ย่ า ง ฉั น ไ ห ม เ ผ ย ใ จ เ ธ อ ไ ด้ ไ ห ม
ใ ห้ ฉั น ไ ด้ รู้ ใ จ ว่ า เ ธ อ นั้ น คิ ด เ ช่ น ไ ร
ถ้ า เ ธ อ ไ ม่ รั ก กั น ฉั น จ ะ ไ ม่ ฝั น ต่ อ
จ ะ ไ ม่ เ ฝ้ า ร อ จ ะ ไ ม่ คิ ด ต่ อ
จ ะ ไ ม่ ข อ ใ ห้ เ ธ อ นั้ น เ ห็ น ใ จ . . . . . อี ก เ ล ย

edit @ 2006/10/07 23:13:10